حال ناخوش آموزش و پرورش در بلوچستان

پنجشنبه 03 اسفند 1396 ساعت 14:12

علیرغم اینکه مجلس شورای اسلامی می‌توانست ظرفیت قابل اتکایی برای قانون‌گذاری، تخصیص بودجه و طرح سؤال از وزیر در خصوص وضعیت نامساعد آموزش و پرورش در بلوچستان باشد، متاسفانه تاکنون مسائل آموزشی استان مورد غفلت و بی مهری نمایندگان در مجلس شورای اسلامی قرار گرفته است.

بهره برداری از ۹۶ واحد آموزشی با حضور وزیر آموزش و پرورش در سیستان و بلوچستان (بهمن 96)، بخش کوچکی از پاسخ به نیازهای آموزشی بلوچستان از سوی دولت بود. پاسخی که در مقیاس با نیازهای بسیار گسترده و اساسی بلوچستان در حوزه آموزش، اغلب دیرهنگام و ناکافی است.
اگرچه در سال‌های اخیر وزارت آموزش و پرورش آمارهایی مبنی بر رشد شاخص‌های آموزشی استان سیستان و بلوچستان منتشر کرده است و به گفته‌ی بطحایی وزیر آموزش و پرورش، این استان به عنوان نخستین اولویت این وزارتخانه در دستور کار قرار دارد. با این حال، تجارب عینی و بالواقع وضعیت مدارس و دانش آموزان در بلوچستان، از مسیر سنگلاخ و ناهموار عدالت آموزشی در ایران حکایت دارد.
سیستان و بلوچستان در حوزه آموزش، در رتبه بندی استان‌های کشور در آخرین رده قرار دارد که نسبت به استان قبل از خود (آذربایجان شرقی) بسیار کمتر توسعه یافته‌تر است و از معدود استان‌هایی است که تاکنون سند توسعه آموزش و پرورش آن تدوین نشده است، البته به گفته وزیر آموزش و پرورش این سند تا پایان سال 96 تهیه می‌شود و بر اساس آن اهتمام بخش دولتی و خیران برای کمک به اهداف این سند، بیشتر متمرکز خواهد شد و امید می‌رود با اجرای آن عدالت آموزشی در این استان به متوسط کشوری برسد.
تفاوت معنادار سرانه فضاهای آموزشی در سیستان و بلوچستان با متوسط کشوری، یکی از عمده‌ترین چالش‌های عدالت آموزشی در ایران بوده که با عبور از دولت‌های مختلف، همچنان برجای مانده است.
بر اساس آمارهای منتشر شده، متوسط زیربنای فضای آموزشی در کشور ۵.۳۴ مترمربع و در سیستان و بلوچستان ۳.۱۱ مترمربع است و برای رسیدن فضاهای آموزشی سیستان و بلوچستان به متوسط کشوری نیازمند به ساخت افزون بر ۱۱ هزار کلاس درس است.
اگرچه سرانه فضای آموزشی در مناطق جنوبی بلوچستان از جمله شهرستان چابهار که دارای 2 منطقه آموزش‌وپرورش در شهر چابهار و بخش دشتیاری است، یک متر و 87 سانتی مترمربع و در خود شهر چابهار این شاخص به کمتر از 50 سانتی‌متر می‌رسد. درحالیکه به‌طور مثال چابهار بالاترین نرخ رشد دانش‌آموزی را در کشور را دارد و به دلیل جذابیت‌های تجاری، گردشگری و کیفیت آب‌وهوا، یکی از مهاجرپذیرترین مراکز جمعیتی است و فقط در سال تحصیلی جاری بیش از هفت هزار دانش‌آموز به مدارس این شهرستان اضافه‌شده است.
به گفته‌ی عبدالغفور ایران نژاد نماینده مردم چابهار در مجلس شورای اسلامی؛ تنها در شهرستان‌های چابهار، نیک شهر، کنارک و قصرقند، کمبود 3 هزار معلم و بیش از پنج هزار و 700 کلاس درس جدید وجود دارد.
اگرچه از حدود 18 هزار کلاس درس موجود در استان سیستان و بلوچستان نیز، بیش از 6 هزار مورد آن ناایمن و نیازمند تخریب و یا بازسازی هستند و در زمینه نیروی انسانی نیز این استان نیاز به 12 هزار معلم جدید دارد که تاکنون برنامه مدونی برای تأمین این مطالبات صورت نگرفته و در نتیجه کیفیت تحصیل و بازدهی ساختار آموزش در سیستان و بلوچستان را به شکل قابل توجهی کاهش داده است.
از سوی دیگر علیرغم اینکه مجلس شورای اسلامی می‌توانست ظرفیت قابل اتکایی برای قانون‌گذاری، تخصیص بودجه و طرح سؤال از وزیر در خصوص وضعیت نامساعد آموزش و پرورش در بلوچستان باشد، متاسفانه تاکنون مسائل آموزشی استان مورد غفلت و بی مهری نمایندگان در مجلس شورای اسلامی قرار گرفته است.

افزودن دیدگاه جدید

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز نیستند.
  • نشانی‌های وب و پست الکترونیکی به صورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.